Een maand voorbij.

juni 8, 2016

Juni alweer!  Hoogste tijd om de etalage weer eens te veranderen. Elke maand zou mooi zijn… Om te beginnen moet er gestofzuigd worden.  Stofjes, pluisjes, gruis en dooie vliegjes, waar komt dat toch vandaan?  Deze keer heb ik een werk uit de serie Lapland gekozen. Losse tekst erbij gelegd en de QR-code weer aangevuld.

DSCN3612

 

“STALOLUOKTA”

We maakten een voetreis van ruim 200 kilometer door Lapland. Vanaf Narvik in Noorwegen naar het zuiden tot Kvikkjokk in Zweden, over een pad met de naam: “Nordkalottenleden”.   De weg wordt er met steenmannen (gestapelde stenen) aangegeven en soms met een veeg rode verf extra zichtbaar gemaakt. Onze ogen waren voortdurend in de verte op zoek naar de rode kleur. Ik herinner me de vele lichtgroene meren en speciaal één ervan bij Staloluokta, een authentiek dorp van de Sami.   Af en toe was er een vogel in het onbewoonde landschap en niet te vergeten het nieuwsgierige rendier dat onverwachts voor onze tent verscheen. De stilte en de lage zon ’s nachts aan de noordelijke horizon zijn bijzondere herinneringen.   Die indrukken zijn terug te vinden in een kleine serie werken met gemengde technieken: zeefdruk, tekening, collage en aquarel.  

Staloluokta” zit in een lijst van 60 x 80 cm, gemengde technieken en kost € 475.- Altijd lastig om een goed bedrag te bepalen. Te laag: de productiekosten haal je er niet uit en denkt de klant: dat kan niks wezen. Te hoog: zit niet in het budget, is het niet waard, buiten de markt geprijsd en de kunstenaar blijft er mee zitten.

In het atelier gonst het van de activiteiten. Om de werkwand vrij te krijgen moest bestaand werk efkes… ehm….ergens… naar toe. Nu hangt het in de gang in lagen over elkaar.

DSCN3622

Hier wordt aan gewerkt. Het begin is gemaakt in Caylus (zie April Draw International) met het idee dat het per meter gaat.  Ik heb er het reeds bewerkte stuk afgehaald, de draad weer opgepakt en een titel in de zijlijn gezet: CAMBRIUM.

DSCN3613

Daarnaast ben ik weer aan twee linosnedes begonnen die ook als een all-over -design patroon gebruikt moet kunnen worden. Daarvoor moet je een test uittekenen om te kijken of het naar alle kanten goed doorloopt. Dat ziet er zo uit.

DSCN3618

De twee lino-platen.

DSCN3616 DSCN3615

En alvast twee proefdrukken met proeftekening, een op pakpapier en de ander op dun wit papier.

DSCN3617 DSCN3620

Waar gaat dat heen?  Wordt vervolgd.

 

Advertenties

Mei.

mei 6, 2016

April is zonder ’n bericht uit het atelier voorbij gegaan. Vooral de drukte in het museum was de oorzaak en was er slechts af en toe een uurtje beschikbaar voor het atelier. En er was weer een deadline, eind april. ‘T kwam natuurlijk maar net op het nippertje af. Althans, nog niet eens, het moest goed genoeg zijn om een beeld te geven van het werk. Een goeie foto maken is nog steeds een probleem. Dit keer kwam het beste resultaat van de iPad! Op tijd ingezonden, da’s alvast wel goed gedaan. Er werd begin mei een week extra toebedeeld door de organisatie, voor mij niet meer nuttig, alles was al verstuurd.

Zoals je kunt zien heeft Het Perzisch Tapijt gezinsuitbreiding gekregen, daar komt het op neer.  Er mochten nog meer werken digitaal ingediend worden. De ouwe bekenden ” Ik en mijn dorp” en ” Bewegingen op het kleed” gingen mee omdat ze een samenhangend geheel kunnen vormen. Geen flauw idee of ik kans maak, we zullen wel zien, niet geschoten is altijd mis en omdat soms een koe een haas vangt.

IMG_1318

bewegingen op het kleed, manoeuvres 2,2x1,9

EPSON DSC picture

En toen had ik de handen weer vrij.

Waar was ik ook alweer gebleven?

Opruimen en doorgaan met rommelen. Door dat opruimen kwam ik een werkje tegen van vorig jaar, een verkenning voor het verblijf als “Artist In Residence” te  Caylus. Voor het geval dat ik daar misschien een moeilijke start zou hebben of in een blokkade zou raken.  Er was warempel nog een lijstje vrij en nu ziet het er zo uit. Nog wel even een nieuwe foto maken Katrien! Zonder glas!

IMG_1340

Nog meer inlijstwerk. De serie van 4 tekeningen “De godverdomse dagen op een godverdomse bol” moeten witte lijsten hebben i.p.v. aluminium-grijze. Ikea leek uitkomst te bieden maar die zijn vandaag weer teruggebracht. Geld terug, veel tijd en diesel kwijt. Onder de kartonnen beschermhoeken bleken drie exemplaren scheuren en barsten te vertonen, pas zichtbaar als thuis de verpakking eraf gaat. Dan maar weer Barth-lijsten besteld. Moet helaas altijd via een dealer, terwijl de fabriek hier om de hoek staat.

IMG_1321

Ziezo, ei gelegd!

 

Begin maart.

maart 11, 2016

De eerste dagen van maart was er warempel weer volop gelegenheid om in het atelier te zijn. De onderbrekingen komen meestal van het werk als museumgids. Een bezoekster maakte dit kiekje van me bij “Untitled“, een werk uit 1972 van Dan Flavin.  De zaalverlichting hoeft daar niet meer te branden. Om de een of andere reden zijn op de foto sommige lampen geel uitgevallen, in werkelijkheid zijn ze allemaal wit en licht. En let op dat typische gidsengebaar!

image1

Er waren een paar randjes af te werken, intussen eindelijk klaar en was ik een dagje bezig om de 5 panelen op te hangen.

IMG_1132

Hier is het weer compleet, en aan de muur. Ze passen mooi aan elkaar! Een heel gepuzzel met potloodje, waterpas en rolmaat. Kruk op kruk af. Maar het hangt!

En toen hingen ze scheef met zijn allen. Gelukkig is dat op de foto niet te zien. ” On Archeology” 150 x 170 cm.

IMG_1184

Dan nog dit werkje dat ik maakte naar aanleiding van een bezoek aan de Biënnale van Venetië in 2013. Het lag een hele tijd in een la te wachten op verwerking. Gemarouffleerd (= papier op doek aangebracht), ingelijst en gevernist. Formaat pakweg 33 x 43 cm. De titel is… ehm… ehm… “Toeristen in Venetië” ? Of “Arsenale” ?

IMG_1134

En tenslotte zijn er bij de laatste serie leporello’s teksten gekomen. Natuurlijk heb ik er eerst eentje uitgeprobeerd op ’n halfbakken misdruk. Dit is het geworden.

IMG_1133

Augustus 2014. ” We reden door België, door Noord Frankrijk, door Zuid Frankrijk, de Pyreneeën over en toen waren we in Spanje. Na de hoge bergen eerst nog omlaag door een lange rivierkloof en een tijd groene heuvels.  Verder. Toen pas zag ik voor het eerst de weidse droge vlakte van Noord Spanje. Bruine aarde. Kijk, ginderwijd een oude burcht op een kale heuvel. Ha, de middeleeuwen zijn er nog! 

Over de snelweg reden we maar door en door en door, de hele dag. Tot daar ergens een saai plaatsje kwam waar we ons eindelijke tussen de echte Spanjaarden konden begeven. Die wonen daar in dat landschap! In een plaats waar hammen worden gerookt en die in Spanje grootscheeps worden uitgedeeld met Kerst.  Zo’n ham doet dienst aan de familietafel totdat ie eindelijk op is.  En uit het raam van de hotelkamer zag ik links de ingang van een stierenvechtersarena. Gammele poort en zinken golfplaten zijwanden. Het was warm. Zoek schaduw! En wijn. Alle leeftijden zitten op pleintjes en op stoepjes. Ook opa’s en oma’s.

De volgende dag weer verder door dat droge roodbruine land. Zuidwaarts daar door een ruige bergrug richting kust. Verder. Opeens is er meer bewoonde wereld, dorpen waar de hoofdweg brutaal dwars doorheen loopt. 

Weer een afslag en is de kortste weg door ’t groen. We volgen een rivier. Verder, verder. Verdomd! Een kerncentrale! Wat doet die hier? En hoe ver is het eigenlijk nog? Toen nog het allerlaatste slingerweggetje met haarspeldbochten. Door velden en langs onverwachte herbergen zag ik oude stadjes, mutskes op bolle heuvels. We slingerden heen en weer, klimmend en dalend door boomgaarden. Olijfbomen! De rijen voegen in en uit waar het ’t kan, mee met de vorm van het landschap. Kronkelige oude houtvormen, gesnoeid, afgezaagd en weer uitgeschoten. Hoe oud zullen ze wel niet zijn. De grond is kaal, aangeharkt, geen sprankje, geen sprietje gras, tot de oogst van de Olea Europaea. 

 

 

Februari 2016

februari 28, 2016

Op de valreep van de maand zijn er weer wat grote en kleine zaken te melden.

Op maandag de 15e vertrokken we bij verrassing voor ’n dag of tien naar Spanje. Een wijngaard in nood! Met snoeischaren in de koffers vlogen we naar Alicante en vandaar met een auto naar “Finca Piedra del Fuego” pakweg 12 kilometer van Puerto Lumbreras en dat ligt in de buurt van Lorca. De aandacht ging vooral naar het werken aan de wijnstokken, maar na een paar dagen zag ik kans om in de gauwigheid een paar piepkleine schetsjes te maken in een boekje van 14 x 14 cm. Het landschap is door de grondsoort prachtig van kleur en daarna bepaald door agrarisch aangelegde regelmaat van bloeiende amandel- en knoestige olijfbomen. Verder dan dit ben ik niet gekomen.

piedra del fuego 1,2

piedra del fuego 3

piedra del fuego

 

Of misschien toch wel wat… Na al die olijfboompjes in lino te hebben afgedrukt kon ik er ‘ns een heel dicht benaderen, er middenin gaan staan zelfs. Sja, misschien had ik ‘m even moeten knuffelen maar dat zit niet in me. Moest wel aan Marina Abramivic denken. Wat zou zij ermee doen? Erin gaan zitten, stil en langdurig misschien?

IMG_1125

 

En verder valt te berichten dat ik de uitslag van het Wettbewerb heb ontvangen. Er waren meer dan 550 inzendingen en de mijne is niet uitgekozen. Ondanks de te late inzending heeft de jury er blijkbaar toch nog een blik op geworpen. Bravo. Op dezelfde dag las ik het bericht van de BKKC dat ook mijn voorstel voor een muurschildering het niet gehaald heeft. Uit 65 inzendingen zijn er 8 die hun idee in Tilburg gaan uitvoeren. Mijn voorstel wordt bij de presentatie in april wel getoond. Schrale troost. Verder zoeken naar een muur. Wie weet of heeft een muur in de aanbieding? Liefst ergens in een buitenland!

Ergens in de eerste dagen van februari is de etalage weer van kunst voorzien. Na het maken van dit kiekje bleek het toch beter om de twee werken ietskes lager op te hangen. Het wachten is op een foto van nieuwsgierige hebberige neuzen tegen de etalage.

 

DSCN3532

Januari 2016

januari 18, 2016

De helft van januari is alweer voorbij en het werd tijd voor wat kleine nieuwtjes. Om te beginnen heb ik weer een aantal leporello’s gemaakt omdat de voorraad op raakte. “Op is op” telt ook, maar ik had nou eenmaal een hele stapel afdrukken klaar liggen. Aan de huiskamertafel gewerkt, dat is gezelliger, warmer en beter voor het precisiewerk. Eerst héél voorzichtig de afdruk langs de rand uitscheuren, met een penseel de Arabische gom op een strook smeren en dan op de goeie plek neerleggen. Pfffft. Dat gebeurde in de nadagen van Kerst en nieuwjaar.  Zes exemplaren zijn er tot stand gekomen, twee lange met 11 pagina’s, twee korte van 5 en twee tussenmaten met 7 plaatjes.

2016-01-06 15.09.13

Intussen zitten ze alweer gesigneerd in de dozen en die zijn weer voorzien van etiketten. Met een nieuwe titel want dat was nodig.  “Wegens succes geprolongeerd” staat er nu, plus de nieuwe datering: januari 2016.

2016-01-18 12.27.39

En dan nog een zwart-wit kiekje van drie lange series. De kleuren van de foto werden heel raar gelig, dus dan maar liever zo. Fotograferen van kunst is een vak apart.

2016-01-04 16.27.30

De ateliertafel is weer ietwat opgeruimd. Hij is nooit helemaal leeg, behalve bij de Atelierroute en dat is maar eens per twee jaar met Pinksteren. Nu was het nodig om het gele werk met als werktitel “On Archeology” in zijn geheel neer te leggen. De afwerking moet verder en bestaat o.a. uit het aanbrengen van dikteverschillen. Verder zit er nog een randje los, hier en daar is er nog wat te schilderen, de zijranden donker maken en dan moet het vijfluik klaar zijn. Als Christ in zijn timmerwerkplaats de verdikkingen heeft gefabriekt kan het weer verder. Met dikke sokken, trui en warm vest zal dat moeten gebeuren want het is buiten eindelijk gaan vriezen.

2016-01-18 12.18.20

De laatste dag van 2015.

december 31, 2015

In November had ik al een aantal extra losse afdrukken gefabriceerd en geschikt gemaakt als wenskaart. Vlak voor 19 en 20 december waren ze klaar voor “Kunstkadoo” een verkooptentoonstelling in Le Garage, het honk van de kunstenaarsvereniging. En bovendien was het een hele knutselpartij om ze fatsoenlijk te verpakken. En jawel, met succes, een paar exemplaren gingen over de toonbank, alsmede “Binnentuin” een kleine zeefdruk. Dat is dus mooi!

2015-12-31 17.00.25

Zo zag mijn miniwinkel er uit. Op het witte blok ligt plat dan nog “Binnentuin”, tegen de grijze wand.

IMG_0989

En dit geeft een indruk van de ruimte met collega’s en hoe mijn buurvrouw Nantsje ter plekke zeefdrukken maakte.

IMG_0994

IMG_0982

Een paar dagen daarvoor is mijn definitieve inzending op de post gegaan. Met formulieren en 3 foto’s, waarvan dit het laatste plaatje werd:

2015-12-17 14.00.50

Het gaat spannend worden want zeer waarschijnlijk is mijn inzending te laat. In mijn hoofd en in de BK krant was 4 januari de deadline, maar het bleek op het allerlaatst 4 december te moeten zijn! Hoe kon het gebeuren?  Nu maar duimen en kaarsjes opsteken dat er in Bettheim compassie is, maar dat ligt absoluut niet voor de hand. Of,  mag ik dan bitte asjeblieft nog wel met de tentoonstelling nog meedoen? Asjeblieft?  Hoogst waarschijnlijk zal de enveloppe per kerende post terugkomen.

Sja, het leven van een verstrooide kunstenaar……

Op naar 2016. Dan maar.

December.

december 13, 2015

Sjonge jonge jonge, wat een avontuur zo’n Wettbewerb.  Het werk was helemaal picobello klaar toen ik me bedacht dat het toch helemaal anders moest. Het is te… te braaf, past niet bij de rest van mijn werk, te ingesloten, ehm, ehm… er klopte iets niet aan.  Maar hoe dan wel? Nog helemaal geen idee van… Wakker heb ik er niet van gelegen, maar onrust gaf het wel. De planning liep in de soep want de Sint kwam er tussen, het museum vraagt ook weer eens om een rondleiding, dus hoe krijg ik ’t allemaal op tijd weg?  Ingevulde formulieren en de 3 foto’s van de inzending wil ik graag voor de kerst op de brievenbus hebben gedaan. Begin januari moet het binnen zijn en al die feestdagen werkt de post maar half. En zo wordt een mens un peu nerveu.  Dit wordt het, deze foto gaat met twee andere in de enveloppe.

2015-12-11 15.28.08

2015-12-11 14.06.07

Met stoel erbij krijg je een beter zicht op het geheel. En dan hieronder de vorige verschijningsvorm van het kunstwerk. Effe schrikken niewaar? De randen heb ik er eerst afgesneden, toen ging de schaar in de overgebleven brede strook. De randen komen weer terug, in een andere vorm. Want ze zijn te leuk om in de prullenbak te dumpen. Dat heeft voorlopig geen haast.

2015-12-07 18.26.48 Wordt vervolgd.

2015-12-07 17.25.01

2015-11-30 15.45.44

2015-11-30 15.46.06 (1)

En voor dat de pleuris uitbrak was ik ook nog bezig met het gele werk. Een van de twee kleine panelen wordt ruimtelijk. De afgebeelde vormen krijgen hoogte met  papier maché.  Dat is nog even blijven liggen. Ook dat wordt vervolgd.

2015-11-30 11.47.02

Op 19 en 20 december is het Kunstkadoo met de kunstenaarsvereniging. In “Le Garage”, het nieuwe honk aan de Prins Hendrikstraat, tegenover AH. Werk aan de winkel want een kunstenaar moet af en toe proberen iets te verkopen.

Terugblik en de stand halverwege november.

november 18, 2015

Halverwege november. Eindelijk weer eens een paar hele dagen in het atelier!

Om te beginnen de tussenstand van het werk dat voorlopig nog “On Archaeology” als titel heeft. Aan gewerkt in april, bij Draw International en sindsdien heeft het liggen rijpen.  Met als resultaat dat ik het grote stuk papier in 5 stukken heb gesneden en die ieder op een opgespannen doek heb vastgezet. Het mes erin zetten was een spannend moment. Ik heb het dus eerst nog een dag of wat uitgesteld. Bovendien heb ik me vorige week nog grote zorgen gemaakt of het papier zonder bobbels, bergen en dalen vastgezet kon worden. Pffft. Is voor elkaar gekomen. Ze zijn weg, die bobbels.  Er moet nog van alles aan gebeuren. Het rechter bovenstuk zit nog los, de randen afwerken, hoogte/dikteverschil maken en wat het oog verder nog wil aanpassen.

 

2015-11-18 15.56.41

Het werk is 150 cm breed en 180 hoog geworden. Later meer hierover en ik beloof plechtig om niet meer zo lang te wachten met nieuwe berichten.

Vandaag valt er nog meer aan recent resultaat te tonen. De olijfbomen zijn in een tweede druk gekomen. Dat was nodig want ik ga werk inzenden voor een Linolschnitt Wettbewerb, ergens in Duitsland. Dat wil zeggen foto’s insturen voor de eerste selectieronde en niet geschoten is altijd mis. De laatste lange leporello in zo’n luxe vierkante doos stuur ik in, een vierkant doek van 50 x 50 cm  en dit:

2015-11-18 15.58.57

Van dichtbij is het motief van het papier beter te zien. Speciaal op pad gegaan om geschikt behang te vinden. Het zijn net olijftakjes, de ondergrond zo licht mogelijk, dus deze werd het. Voorlopig althans.  Het is nog niet af maar ik weet nog niet wat er aan ontbreekt. Wel de titel:  “Olea Europaea”

DSCN4544

 

En nog wat oud nieuws. De schade moet worden ingehaald.

Op 9 en 10 oktober was er een tentoonstelling van Kunstlicht’99 (de kunstenaarsvereniging)  in het centrum van Boxtel . Op uitnodiging van Transition Town Boxtel, hebben een aantal kunstenaars hun zorg om het klimaat en de vervuiling van de wereld getoond in kunstwerken. Deze bijdrage was van mij, een werk van een paar jaar geleden : De Club van Rome. Hier stopt het even want de foto krijg ik niet gesleept, geëxporteerd noch verplaats. De wonderen der techniek.

En toen vond ik toch nog het goeie plaatje. “De Club van Rome”, de houten koffer van een ruimtereiziger.

de club van rome 002

Ook waren er mijn ruimte-stenen, aardscheerders, planetoïden,.. zeg het maar, opgehangen aan het plafond. Daar moet ik nog ‘ns wat handigs op verzinnen. Geen foto van.

Verder ben ik eind oktober een kort weekje naar de Biënnale van Venetië geweest. Heel veel inspirerende dingen gezien en ergens in de stad deze grappige 17e eeuwse tekening van een dikke zangeres. Tot zover.

2015-10-31 12.33.51

 

 

 

 

Atelier buiten, donderdag 23 juli.

juli 23, 2015

Vandaag, gisteren en ook eerder werd het atelierwerk naar buiten verplaatst. Mooi weer om aan de slag te gaan met de stenen. Het vervolg op het universum, want het is nu nog te klein naar mijn zin. Papier maché, dus een emmer water, een bak behangerslijm en papier naar achter in de tuin bij schöne Weinbergaussicht und Winterholzaussicht. Het Duits zit nog in mijn kop.

2015-07-22 11.22.12

 

 

Die twee grote stenen houden een pallet tegen waarachter onze voorraad stookhout ligt opgestapeld. Ik heb een papierlaag over de stenen gepapt en natgehouden, een heel geklieder. Nog een paar kleinere stenen ook maar, want het moet allemaal drogen en dan heb ik intussen tenminste wat te doen.

2015-07-22 12.52.39

2015-07-22 16.59.08

2015-07-22 16.58.13

 

Hier zitten de stenen er nog onder. Als het boeltje droog is gaat de vorm er van af, een gepeuter met mesjes enzo, maar ze komen los. Daarna ga ik ze dichtmaken en versterken op de zwakke plekken. Dat moet morgen en overmorgen binnen worden gedaan, want de zon gaat een paar dagen weg.

2015-07-23 15.34.23

 

Hier zijn de stenen eruit. Geregeld loop ik terug naar binnen in huis omdat ik wat vergat, of vanwege de dorst. Geen probleem want de tuin ligt er prachtig bij.

2015-07-22 11.18.582015-07-22 12.55.08

 

2015-07-22 11.18.37

 

2015-07-22 11.15.33

 

Wittlich, 11 en 12 juli.

juli 13, 2015

“An Hecken und Zäunen”, de jaarlijkse openluchttentoonstelling in het stadspark van Wittlich vond gisteren en eergisteren plaats en en heeft erg leuke herinneringen opgeleverd. Bovendien is er een leporello in Duitse handen gekomen en daarmee is de oorspronkelijke stapel dozen halverwege.  Niks geen museale opstelling, maar met ouwe tafeltjes en een veldezel onder een partytentje kon ik mijn werk presenteren. Uit partnerstad Boxtel waren 6 kunstenaars voor het eerst te gast bij de supergoed georganiseerde tentoonstelling. Begin oktober komt een groepje Wittlichse kunstenaars hierheen ter uitwisseling. 

IMG_0666

 

Zaterdag kwamen de bezoekers pas wat later op de dag toen het wat afgekoeld was en vooral na de opening mit Sekt om 19.00 uur. Er stond overdag een stevige wind die af en toe met hevige vlagen tekeer ging. Een aantal tentjes ging zelfs tegen de vlakte, zo ook dat van buurman Jan. De rest van de tijd waren we allemaal druk bezig om alle kunst en de tenten veilig op hun plaats te houden. Mijn prijslijsten en leporello’s en fladderden geregeld door de lucht, dus die moesten met stenen verzwaard of opgevouwen in de doos blijven. De achterste twee tentpoten heb ik met ijzerdraad aan elkaar verbonden en het draad door de achterkant van die drie hangende zeefdrukken vervlochten om ze rustig te houden. Het zijn zware dingen, dus hun gewicht liet ik rusten op zo’n oud tafeltje. Dat heeft gewerkt, ze bleven op hun plek en de tent bleef met scheerlijnen overeind.

De mensen waren erg geinteresseerd en ik kreeg veel gemeende positieve reacties, vooral op de olijfbomenlino’s. “Genial” zei een late bezoeker zelfs. Hij bestudeerde ze van dichtbij. Koop er dan een man! Maar nee. De borden vielen vooral bij vrouwen in de smaak en helemaal met het verhaal erbij, over het buurtservies voor de wijk Breukelen. Diverse wervingskaarten daarvan uitgedeeld.

 

DSCN2970

De volgende dag, zondag,  de kistjes op de voorgrond gezet, voor wat dynamiek in het vertoon. Met bloemetjes en steentjes erbij werd ’t meteen begrepen door degenen die er wat langer naar keken. “Verband met troostende woorden” en “Monte Panorama” werden later ook door de wind omver geblazen en moesten daarna blijven liggen. Zunt. Het duo vierkante schilderijen, “olijfboomgaard 1 en 2 ”  kreeg langdurige belangstelling van een bezoekster.

DSCN2972

DSCN2973

 

IMG_0665

 

In de schaduw van de boom stond een picknickset waar de 5 vrouw + 9 man tellende afdeling Boxtel heel wat heeft zitten keuvelen. Op de foto, genomen nog voor de tent van Jan werd omvergeblazen, is de achterwand er nog. In de windstille avond zaten we daar allemaal met initiatiefnemer Helmut Eichhorn, zijn charmante vrouw, en met wijn natuurlijk. Selbstverständlich! Vanaf die plek hadden we ook goed zicht op het vuurwerk dat om 11 uur werd afgestoken. Langs de paden waren er op iedere meter brandende kaarslichten gezet en ’n paar kleurige schijnwerpers her en der, zorgde dat voor een sprookjesachtige sfeer in het park. Onze boom werd blauw en het witmarmeren beeld werd knalrood. Schön!

IMG_0669

KaHuZ 107