Archive for maart, 2016

Begin maart.

maart 11, 2016

De eerste dagen van maart was er warempel weer volop gelegenheid om in het atelier te zijn. De onderbrekingen komen meestal van het werk als museumgids. Een bezoekster maakte dit kiekje van me bij “Untitled“, een werk uit 1972 van Dan Flavin.  De zaalverlichting hoeft daar niet meer te branden. Om de een of andere reden zijn op de foto sommige lampen geel uitgevallen, in werkelijkheid zijn ze allemaal wit en licht. En let op dat typische gidsengebaar!

image1

Er waren een paar randjes af te werken, intussen eindelijk klaar en was ik een dagje bezig om de 5 panelen op te hangen.

IMG_1132

Hier is het weer compleet, en aan de muur. Ze passen mooi aan elkaar! Een heel gepuzzel met potloodje, waterpas en rolmaat. Kruk op kruk af. Maar het hangt!

En toen hingen ze scheef met zijn allen. Gelukkig is dat op de foto niet te zien. ” On Archeology” 150 x 170 cm.

IMG_1184

Dan nog dit werkje dat ik maakte naar aanleiding van een bezoek aan de Biënnale van Venetië in 2013. Het lag een hele tijd in een la te wachten op verwerking. Gemarouffleerd (= papier op doek aangebracht), ingelijst en gevernist. Formaat pakweg 33 x 43 cm. De titel is… ehm… ehm… “Toeristen in Venetië” ? Of “Arsenale” ?

IMG_1134

En tenslotte zijn er bij de laatste serie leporello’s teksten gekomen. Natuurlijk heb ik er eerst eentje uitgeprobeerd op ’n halfbakken misdruk. Dit is het geworden.

IMG_1133

Augustus 2014. ” We reden door België, door Noord Frankrijk, door Zuid Frankrijk, de Pyreneeën over en toen waren we in Spanje. Na de hoge bergen eerst nog omlaag door een lange rivierkloof en een tijd groene heuvels.  Verder. Toen pas zag ik voor het eerst de weidse droge vlakte van Noord Spanje. Bruine aarde. Kijk, ginderwijd een oude burcht op een kale heuvel. Ha, de middeleeuwen zijn er nog! 

Over de snelweg reden we maar door en door en door, de hele dag. Tot daar ergens een saai plaatsje kwam waar we ons eindelijke tussen de echte Spanjaarden konden begeven. Die wonen daar in dat landschap! In een plaats waar hammen worden gerookt en die in Spanje grootscheeps worden uitgedeeld met Kerst.  Zo’n ham doet dienst aan de familietafel totdat ie eindelijk op is.  En uit het raam van de hotelkamer zag ik links de ingang van een stierenvechtersarena. Gammele poort en zinken golfplaten zijwanden. Het was warm. Zoek schaduw! En wijn. Alle leeftijden zitten op pleintjes en op stoepjes. Ook opa’s en oma’s.

De volgende dag weer verder door dat droge roodbruine land. Zuidwaarts daar door een ruige bergrug richting kust. Verder. Opeens is er meer bewoonde wereld, dorpen waar de hoofdweg brutaal dwars doorheen loopt. 

Weer een afslag en is de kortste weg door ’t groen. We volgen een rivier. Verder, verder. Verdomd! Een kerncentrale! Wat doet die hier? En hoe ver is het eigenlijk nog? Toen nog het allerlaatste slingerweggetje met haarspeldbochten. Door velden en langs onverwachte herbergen zag ik oude stadjes, mutskes op bolle heuvels. We slingerden heen en weer, klimmend en dalend door boomgaarden. Olijfbomen! De rijen voegen in en uit waar het ’t kan, mee met de vorm van het landschap. Kronkelige oude houtvormen, gesnoeid, afgezaagd en weer uitgeschoten. Hoe oud zullen ze wel niet zijn. De grond is kaal, aangeharkt, geen sprankje, geen sprietje gras, tot de oogst van de Olea Europaea. 

 

 

Advertenties